خود مىبالى ؟ به راستى مؤمن سخت متوجه جهاد با نفس است تا بر خواهشهاى نفسانى خويش چيره‌ايد . يك بار نفس را از كژى به راستى آورد و با خواهشهاى او به خاطر خداوند ، مخالف شود و بار ديگر هم نفس او را به زمين زند و پير و هوس او گردد و خدايش دست او را گيرد و از جايش بلند كند و از لغزشش چشم فرو بندد و او هم يادآور شود و توبه كند و بترسد پس خدا هم بر بينايى و شناخت او بيفزايد چون ترسش افزون شده است . و همين است كه خداوند فرمايد : چون اهل تقوا را از شيطان وسوسه و خيالى به دل فرا رسد همان دم خدا را به ياد آرند و همان لحظه بصيرت و بينايى پيدا كنند « 12 » . اى جابر ! روزى اندك را از جانب خدا بسيار حساب كن ، كه از عهدهء شكرش بايد به درآيى و طاعت بسيار خود را براى خداوند كم بگير تا نفس را خوار دارى و خود را در معرض عفو خداوند قرار دهى . شر موجود در خود را به وسيلهء علم حاضر دفع كن . و علم حاضر خود را همراه با عمل خالص به كار بند و در عمل خالص از غفلت بزرگ به سخت بيدار بودن كناره‌گير و بيدارى سخت را با ترس درست از خداوند به دست آر و با استفاده از راهنمايى خرد ، جلوى زياده روى هوا را بگير و هنگام چيرگى هواى نفس ، با طلب هدايت از دانش ، بازايست و عمل خالص را براى روز جزا نگه دار ، با انتخاب قناعت از حرص پرهيز كن ، با كوتاه كردن آرزو شيرينى زهد را به دست آور ، با سردى نوميدى اسباب طمع از مردم را قطع كن ، با خودشناسى راه خودبينى را ببند ، با واگذارى درست امور به خداوند آسايش و راحتى خود را مهيا كن ، با ذكر بسيار در خلوت رقت قلب را بخواه و نورانيت قلب را با دوام اندوه به دست آور و با ترسى راستين خود را از شيطان حفظ كن ، مبادا اميد دروغين داشته باشى كه تو را در ترسى راستين خواهد انداخت . مبادا در كار تأخير روا دارى كه در اين درياها لكان غرقه شوند ، مبادا غفلت كنى كه غفلت مايهء سنگدلى است . از سستى در آنچه كه عذرى برايت نباشد بپرهيز كه پشيمانها بدان پناه برند ، از گناهان گذشته به واسطهء پشيمانى و استغفار بسيار بازگرد و با برگشت صادقانه به درگاه الهى به رحمت و گذشت او در آويز و اين رجعت صادقانه را با دعاى خالص و مناجات در شبهاى تار به دست آور . با شكر بسيار ، فزونى نعمت را به سوى خود جلب كن و با كشتن طمع ، بقاى غزت را بجو و خوارى طمع را با عزت يأس از مردمان دفع كن و عزت يأس را با بلندهمتى به دست آر و با كوتاه كردن آرزو ، از دنيا توشه برگير و در هر فرصت به مقصود خود پيشى گير . مبادا به چيزى كه از آن ايمن نيستى ، اعتماد كنى . بدان كه هيچ دانشى چون سلامت‌جويى ، و سلامتى چون سلامت قلب ، و عقلى مانند

--> ( 12 ) اعراف / 200 : إِن الَّذِين اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُم طائِف مِن الشَّيْطان تَذَكَّرُوا فَإِذا هُم مُبْصِرُون .